الشيخ البهائي العاملي ( مترجم : سنندجى )
532
كشكول شيخ بهائى ( فارسى )
باقى ماندند . از هركسى كه زمين براى لشكر او كوچك بود و لشكر او جا و مكان را تنگ كرده بود درحالىكه در قبرى قرار گرفته بسيار تنگ است . همگى لال هستند وقتى آنها را صدا مىكنى گويى نمىدانند اصلا كلام و سخنرانى براى آنها حلال مطلق بود . پس مرگ حتما خواهد آمد و جانها همانند گنجينههايى است و كسى كه به آنچه دارد مغرور مىشود جاهل و نادان و احمق است . پس هركسى آرزوهاى دور و دراز دارد و زندگانى خوشگوارا است درحالىكه پيرى سنگينتر است و موهاى سفيد زود فرا مىرسد . پس همانا بر روزگار جوانى گريه كردم درحالىكه هنوز موى پيشانىام سياه است و هنوز در چهره صفا و رونقى دارم . از ترس اينكه روزى آن را از دست خواهم داد و ترك خواهم گفت آنقدر گريه كردم كه نزديك بود گلوگيرم شود . اما قبيله « اوس » پسران معن ، پسران رضا ؛ بهترين كسانى هستند كه شتران را به سوى آنان مىخوانند و با آواز خوش الحان به سوى آنها مىبرند . وقتى خانههايشان نمايان شد تكبير گفتم وقتى كه از آنها آفتابها دميد ( يعنى وقتى افراد قبيله در آنها نمايان شدند ) آفتابى كه هيچگاه از مشرق سر نمىزند . و از زمين آنها تعجب نمودم كه با وجود باران بخشندگيشان چگونه صخرهها و سنگهايشان ورق ورق نشده است . و از بوى خوش ، كرامت و خوبى ، در هر مكان از آنها بويى به مشام مىرسد . مانند بوى مشكناب مىماند مگر اينكه به غير از آنها براى كس ديگر نمىوزد . آيا مانند محمّد كسى را در اين دنيا طلب مىنمايى پس هيچگاه در آينده هم نخواهى يافت ؟ ! خداوند هرگز مانند محمّد كسى نيافريده است و به نظر من هيچگاه نخواهد آفريد . كسى كه بسيار بخشندگى مىكند به من و به نظر او من با قبول هديهاش صدقه بر او مىدهم ( آنچنان بخشنده است كه قبول هديه را از باب صدقه برخود مىداند ) . 1315 - « فاى » فصيحيّه « صلاح الدّين صفدى » گفته : در بعضى اوقات « فاى » عاطفه با معطوف و « واو » عاطفه با معطوف حذف مىشوند . مثال حذف قوله تعالى : فَتُوبُوا إِلى بارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بارِئِكُمْ فَتابَ عَلَيْكُمْ « 1 » تقدير چنين است : « فان امتثله فتاب عليكم » در اين صورت ، فان امتثله محذوف است و مانند اين سخن خداوند : فَمَنْ كانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً أَوْ عَلى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ
--> ( 1 ) . سورهء بقره ، آيهء 54 . ( . . . به سوى آفريدگار خود بازگرديد [ توبه نمايد و خطاكاران ] خود را بكشيد كه اين كار نزد آفريدگارتان براى شما بهتر است ، پس بر شما بخشود . . . )